Home Scouts Nieuws Afscheid Priscilla
Afscheid Priscilla PDF Print E-mail
Written by Priscilla   
Friday, 10 December 2010 11:16

Wat een mooie tijd!
 
In 1992 heb ik voor het eerst kennisgemaakt met Scouting. Ik werd toen luchtverkenner, omdat mijn beste vriendin dat ook was. In eerste instantie vond ik het maar raar, wat een rare uniformen, en dat taalgebruik?! HK? Hoofdkwartier? Openen? Salueren? Installeren? Dropping? Het was een kwestie van tijd voor ik daar allemaal aan gewend was. En tja.. eenmaal gewend was ik niet meer weg te slaan. Na de luchtverkenners werd ik luchtsherow en later staf. Eerst bij een andere Scoutingvereniging, en in 1999 heb ik de overstap naar luchtscouts  Seppe Roosendaal gemaakt. Daar ben ik begonnen als staf van de scouts. Destijds met een heel ander stafteam. Ik heb dit altijd met enorm veel plezier gedaan. Ik vond het altijd erg belangrijk dat de scouts het naar hun zin hadden, op een leuke manier leerden samenwerken en ook dat zij werkten aan het vergroten van hun zelfstandigheid. (pionieren, tenten zelf opzetten, koken, tochten uitzetten e.d.) Dit alles onder begeleiding van de stafleden uiteraard.

Ik weet nog goed dat ik begon.... zingen, yelletjes.. daar werd eigenlijk niet echt fanatiek iets mee gedaan door de kinderen. Zingen alleen...tja... ik deed het wel.. want dat was ik gewend: zingen tijdens een tochtje.... Maar tja... alleen is maar alleen. Toen ik het dreigde op te geven, vroeg een van de scouts of ik een liedje wilde zingen.... tja... maar natuurlijk... maar wel op voorwaarde dat hij mee zou zingen. En daar heb ik gebruik van gemaakt! Tijd voor een insigneactiviteit kampvuurleiden dus, waarbij de scouts zelf een x aantal liedjes moesten kunnen zingen, een aantal liedjes aan andere scouts aanleren, een verhaal vertellen en een toneelstuk opvoeren. Ik heb de liedjes uitgezocht, Marc heeft ervoor zorg gedragen dat de liedjes en yelletjes gebundeld werden.
Veel mooie herinneringen heb ik aan deze jaren over gehouden..... gezellige trainingsweekenden, gave tochten, koude nachten, enge spooktochten, gezellige bonte avondjes, mooie en vooral warme vuurtjes tot in de late uurtjes pionieren niet te vergeten! En de daarbij behorende sinterklaas, waarop wij zelf pionierhout kregen! Steeds weer fris bloed in het scoutsstafteam. En potverdikkie.... het is waar wat gezegd wordt: eens een scout, altijd een scout..... als het eenmaal in je zit krijg je het er niet meer uit.
 
Tja.. zoals gezegd, een onvergetelijk mooie tijd. Het was makkelijker te combineren met mijn studie... Zeeën van tijd had ik toen. In de eerste jaren dat ik werkte, was het ook goed te combineren, ik was immers invalleerkracht en verantwoordelijkheden voor een eigen groep had ik niet. Sinds dit schooljaar heb ik voor 2 dagen per week een aanstelling op een enorm leuke basisschool, uiteraard met de bijbehorende verplichtingen. Dit, in combinatie met de jarenlange ervaring als staflid en een beperkte vrije tijd en een fris, compleet nieuw scoutststafteam, heeft mij ertoe doen besluiten te stoppen als staflid. Ik heb het volste vertrouwen in Bas, Gerda en Wouter en weet zeker dat zij garant zullen staan voor spectaculaire programma's. Het kerstkamp van 2010 zal mijn laatste activiteit zijn als scoutsstaflid. Helemaal uit beeld zal ik niet verdwijnen, want: eens een scout, altijd een scout en laten we wel wezen: Luchtscouts Seppe Roosendaal zal ik altijd een warm hart toe blijven dragen.
 
Via deze weg wil ik iedereen bedanken die ervoor gezorgd heeft dat ik zulke mooie herinneringen aan deze club heb.
Liefs, Priscilla